"Lekker ballen"
Maandag, 12 maart 2018 - Geschreven door Jacques Schmoller
"Lekker ballen", dat was de insteek van Nijmegen Pirates voor het seizoen 2018. Het duurde twee weken langer dan oorspronkelijk gepland, maar in de eerste competitiewedstrijd van het seizoen werd deze insteek al gerealiseerd. De wedstrijd 'uit' bij Den Haag Raiders'99 op zondag 11 maart eindigde in een 21-14 nederlaag, het plezier was niettemin bij de Nijmeegse ploeg volop aanwezig.

Theo Dankers schrok zich een hoedje toen hij de spelers van Nijmegen Pirates op sportpark Escamp 1 in Den Haag zag arriveren. Bij de headcoach/manager van de Haagse club kwamen herinneringen aan eerdere ontmoetingen tussen beide teams naar boven. Herinneringen waar hij liever niet aan dacht, want de rivaliteit tussen beide ploegen eindigden in het verleden vaak in Nijmeegs voordeel. Pas in het seizoen 2017 gingen in beide duels tussen Raiders en Pirates de punten naar de ploeg uit de hofstad.
Bij Pirates speelden niet alleen de huidige selectiespelers mee, ook acht spelers die in een ver of nabij verleden bij Pirates speelden, maar inmiddels met American football waren gestopt of de sport op een lager pitje hadden gezet, traden tijdens de seizoensouverture aan bij de Nijmegenaren. Dit was het gevolg van een verzoek van het team aan de oud-leden om te helpen een mogelijk spelerstekort, ontstaan door een leegloop vlak voor aanvang van het seizoen, te voorkomen. Immers: "Pirate ben je voor het leven!..."
De verwachtingen waren dan ook niet hoog gespannen bij Pirates. Het (met alle respect) 'zootje ongeregeld' dat te weinig (gezamenlijk) had getraind moest een blamage tijdens de wedstrijden voorkomen, succes werd niet verwacht. Zeker niet tegen Raiders, de oude rivaal die al jaren in de top van de eerste divisie meedraait, maar al sinds jaren net niet wist te promoveren naar de eredivisie.
In het eerste kwart domineerden van beide kanten de verdedigingen, terreinwinst werd er nauwelijks geboekt. Pas in het tweede kwart werd de score geopend: quarterback Riezwaan Bholai van Raiders vond zijn uitblinkende receiver Nando Kersbergen in de endzone en ook de PAT was goed: 7-0.
Het antwoord van Pirates kwam snel. met een strakke pass bereikte de Nijmeegse quarterback Isaiah Trouwloon tight end Raymond de Ries midden in de endzone voor 7-6. Dit was ook de ruststand.
Natuurlijk was te zien dat de Nijmeegse spelers niet of nauwelijks op elkaar waren ingespeeld, het leidde tot straffen als 'illegal formation' en het lopen van de verkeerde passroutes tijdens de plays. Het spel over de grond had meer succes, dankzij de veel roulerende running backs Steven 'Gator' Austin, Bahador 'Tank' Bahmanipour, Sjoerd Elmans, Mitch van Loon en Roel van Teeffelen. De offensive line maakte op harde doch faire wijze de ruimte voor hen om te lopen.
Het duel was oorspronkelijk gepland op 25 februari, maar de vorst zorgde ervoor dat de wedstrijd toen werd afgelast en naar 11 maart werd verschoven. Hierdoor miste Raiders liefst tien spelers die voor deze dag al andere afspraken hadden gemaakt, niet rekenend op toch nog een footballwedstrijd. Het belette de thuisploeg niet om in het derde kwart de voorsprong te vergroten naar 14-6. Een goede 'fake' liet de hele Nijmeegse verdediging denken dat het een run werd, maar de achter de safety staande receiver kon na een goede pass makkelijk de verre afstand naar de endzone overbruggen voor een touchdown. De PAT was opnieuw goed.
Het gehele duel verliep uiterst sportief. Dat was niet alleen te danken aan beide teams en de beide coaches, maar ook aan de goede leiding van de scheidsrechterscrew o.l.v. referee Tuinenburg.
Pirates maakte het in het laatste kwart nog spannender: in gang gezet door een verre pass van Trouwloon en receiver Bart Ebben die de bal net voor de zijlijn, maar net niet in de endzone ving. Het kostte daarna running back Austin weinig moeite de bal in de endzone te lopen voor de 14-12. Ook de 2-point conversie kwam op naam van Austin: 14-14. Vervolgens bespeelde Raiders handig de wedstrijdklok en maakten ze nog de 20-14 en bepaalden via een PAT de eindstand op 21-14.
Bij Pirates was er vooral plezier en voldoening. Voldoening dat de wedstrijd tot een goed einde was gebracht, plezier dat iedereen had gehad van een middag "lekker ballen". In de spelersbus was het tijdens de terugreis opvallend rustig. De 'oude' spieren en de ontbrekende conditie eisten hun tol.